Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός υποφέρει. Είναι το πιο επικίνδυνο υγειονομικά περιβάλλον; Είναι πιο επικίνδυνο από τις συναθροίσεις του λιανεμπορίου, των ΜΜΜ, από τους ασφυκτικά γεμάτους πεζοδρόμους; Νομίζετε ότι είναι μικρός ο οικονομικός κύκλος γύρω από τις αθλητικές ακαδημίες και τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα; Πιστεύω ότι δεν είναι.

Βετεράνοι με τσακισμένα σώματα, γόνατα, μέση, ώμους προσπαθούν να συντηρηθούν όπως όπως, για να επιστρέψουν και στην αγωνιστική δράση και στους πενιχρούς προπονητικούς μισθούς που προσπαθούν να αθροίσουν από δυο και τρεις μεριές για να βιοποριστούν.

Πιτσιρικάδες καθηλωμένοι μπροστά στους υπολογιστές και στο playstation, σε μια υπερβολικά καθιστική και ανθυγιεινή ζωή, που δεν υπάρχει περίπτωση να μην πληρώσουμε ως κοινωνία και ψυχολογικά και οικονομικά. Αν το δούμε μακροοικονομικά, το να “παγώνουν” οι αθλητικές δραστηριότητες επί έναν χρόνο σχεδόν, πλήττει περισσότερους κλάδους από όσους είναι ορατοί με την πρώτη ματιά, γιατί η οικονομία μας λειτουργεί αλυσιδωτά με “λευκό” και “μαύρο” χρήμα. Αν μιλάμε λοιπόν για μη υπερβολική συνάθροιση παιδιών και νέων ανθρώπων σε ανοικτά ή κλειστά γήπεδα με σωστές αναλογίες αθλητών/τετραγωνικών μέτρων, είναι από παράλογο έως αυτοκτονικό αυτό που συμβαίνει.

Κι αν τα πρωτόκολλα των πρωταθλημάτων είναι πολύ αυστηρά και ανελαστικά, ας επιτραπούν οι προπονήσεις, η αθλητική προετοιμασία, ας μην καταδικάσουμε μια ολόκληρη γενιά παιδιών στην απραξία, στην παχυσαρκία, σε όλα δεινά του blue light για την ισορροπία τους!

Δεν με διαβάζετε κατηγορηματικά επικριτικό, γιατί δεν ξεχνώ ότι ΓΓΑ είναι ο Γιώργος Μαυρωτάς, ο αιώνιος αρχηγός, ένας Ολυμπιονίκης μας, οικογενειάρχης, εξαιρετικός καθηγητής στο ΕΜΠ, ο σωστός για μένα άνθρωπος στη σωστή θέση.

Καθώς μοιραία κι εκείνος έχει “βουτήξει” στην ανάγνωση αριθμών, στατιστικών, προβλέψεων κινδύνου και εκθέσεων της Υγειονομικής Επιτροπής, που παρεμπιπτόντως ίσως μόνο η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού διαθέτει ανεξάρτητη, ελπίζω ότι σύντομα θα εισηγηθεί βάσει της μεγάλης εικόνας.

Αν τελικά αποφανθούν οι αρμόδιοι με σιγουριά, ότι δεν μπορεί να ανοίξει ούτε ο ερασιτεχνικός αθλητισμός, στην πραγματικότητα σχεδόν κανένας τομέας της ζωής μας δεν είναι για άνοιγμα κι απλά παίζουμε ένα επικίνδυνο Stratego με αληθινές απώλειες. Οπότε πρέπει γενναία να αποφασίσουμε, αν θα κλείσει το σύμπαν όλο για ένα πολύ συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, μήπως και σώσουμε πρώτα τους αριθμούς και μετά τους ανθρώπους. Για πολλούς αυτό έπρεπε να έχει συμβεί καιρό τώρα, για άλλους καλώς ασκούμαστε στο “ακορντεόν” των lockdown.

Οι επιστήμονες και ερευνητές πάντως στους κλάδους της Υγείας και της Ψυχολογίας, ειδικότερα σε ό,τι έχει να κάνει με τα παιδιά και τους εφήβους, φοβάμαι θα επαληθεύσουν στο μέλλον τις απαισιόδοξες εκτιμήσεις και προβλέψεις που διατυπώνονται σήμερα.

Χρήστος Κιούσης για το gazzetta.gr