Ο Γιάννης Σκεπετάρης, ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην Ελπίδα Λουτρακίου σε μικρή ηλικία. Η ομάδα αυτή, ωστόσο, διαλύθηκε και έτσι μεταγράφηκε στον Α.Ο. Λουτράκι . Τότε αγωνιζόταν ως Αριστερό Μπακ κατακτώντας το πρωτάθλημα Παίδων το 2013-2014, έχοντας σκοράρει 9 φορές. Παράλληλα έπαιξε 3 χρονιές στην Μικτή Κορινθίας στους Παίδες ως δεκάρι (2013 και 2014,2015).

Έπειτα ήρθε η μεταγραφή στην Θύελλα  και στην Μικτή ήταν την σεζόν 2016-2017 μια χρονιά αλλά είχε δύο εμφανίσεις. Αγωνίστηκε το 2016 στον Ωλενιακο σημείωσε 18 γκολ μετά ανέβηκε στην πρώτη ομάδα που ήταν Β’ κατηγορία σημειώνοντας 6 γκολ. Περυσι ξανακατέβηκε στον Ωλενιακό λόγω διαβάσματος για τις Πανελλήνιες και σημείωσε 14 γκολ (πρώτος σκόρερ ουσιαστικά,) και φέτος πάλι στην πρώτη ομάδα της Θύελλας Πατρών με 20 γκολ σε επίσημα παιχνίδια.

Τι είναι για σένα το ποδόσφαιρο; Τρόπος ζωής ή κάτι διαφορετικό;

«Το ποδόσφαιρο για μένα είναι η καθημερινότητα μου. Δεν θυμάμαι τον εαυτό μου να απέχει από το ποδόσφαιρο για πάνω από ένα μήνα. Πάντα θα υπάρχει μια προπόνηση, ένας αγώνας, ένα ματς 5χ5 που θα με κάνει να «σηκωθώ» απ’ το κρεβάτι . Θα μπορούσα να πω ότι το ποδόσφαιρο είναι ένας τρόπος να εξαντλήσω την ενεργεία που έχω σαν άτομο».

Ερασιτεχνισμός ή επαγγελματισμός; Τι θα προτιμούσες για το άθλημα που ακολουθείς ;

«Η απάντηση νομίζω είναι εύκολη για κάθε ποδοσφαιριστή. Όλοι μας θέλουμε να δούμε τον εαυτό μας σε επαγγελματικό επίπεδο, να μάθουμε τον κόσμο του ποδοσφαίρου. Απ’ την στιγμή που συμπεριφερόμαστε στις προπονήσεις σαν επαγγελματίες, γιατί να μην γίνει πραγματικότητα όλο αυτό;».

Ήρθες στη Θύελλα πριν από λίγα χρόνια και κατάφερες να κερδίσεις θέση βασικού στην αντρική ομάδα. Αλήθεια, θυσίασες πράγματα για να το καταφέρεις;

«Όταν ήρθα στην Θύελλα, μου φαίνονταν όλα δύσκολα, ακόμα και στις μικρές ηλικίες. Δεν ήξερα κανέναν, δεν με ήξερε κανείς.  Μόλις ανέβηκα στην πρώτη ομάδα, μπορώ να πω ότι θυσίασα το καλοκαίρι μου. Πήγαινα στο γήπεδο απ’ τα τέλη Ιουνίου, ακόμα και τρέχοντας! Μετά στην προετοιμασία, νομίζω, όλη η ομάδα έκανε θυσίες, αυτό που έκανα εγώ ήταν να μην λείψω απ’ τις προπονήσεις και θα μπορούσα να πω ότι έκανα καλή ζωή όλο το διάστημα της προετοιμασίας. Ξεκίνησα βασικός, αλλά την επόμενη χρονιά έπρεπε να αποχωρήσω απ’ την πρώτη ομάδα λόγω πανελληνίων».

Η Θύελλα Πατρών κουβαλά ένα πολύ μεγάλο όνομα και μια βαριά ιστορία στις πλάτες της. Πόσο σημαντικό είναι για σένα να φοράς την φανέλα της;

«Να σας πω την αλήθεια, δεν είχα την τύχη να ζήσω την ομάδα στις επαγγελματικές κατηγορίες. Έμαθα όλα αυτά τα χρόνια όμως πολλά πράγματα για την ιστορία της ομάδας, για μεγάλα ονόματα του παρελθόντος και καταλαβαίνω πόσο τυχερός είμαι που μπορώ και φοράω αυτή την φανέλα».

Σάκης Πεφάνης. Αν σου έλεγαν να μου πεις δύο λόγια για τον προπονητή σου τι θα ήταν αυτά;

«Ταιριάζουμε απόλυτα σαν χαρακτήρες , ο κατάλληλος για την ομάδα μας».

Πες μας για το κλίμα στα αποδυτήρια και πως αυτό βοήθησε για την φετινή πορεία με την κατάκτηση του τίτλου και της ανόδου στην Γ’ Εθνική;

«Το κλίμα φέτος ήταν το κλειδί της επιτυχίας. Όλα τα μέλη έβαλαν φέτος την ομάδα πάνω απ’ το εγώ τους, πράγμα που δεν γινόταν άλλες χρονιές. Όποιος ποδοσφαιριστής μπει στα αποδυτήρια μας, θα καταλάβει τον λόγο που κερδίζαμε τα ματς και θα «ζηλέψει» που δεν είναι στο ρόστερ μας. Το κλίμα ήταν πραγματικά υπέροχο…».

Θεωρείς ότι μπορεί ένα παιδί στην ηλικιακή κατηγορία των 15-18 να την «ψωνίσει»; Και αν ναι, εσύ το έπαθες αυτό και πως το ξεπέρασες;

«Σαφώς και οι διακρίσεις σε ατομικό επίπεδο (γκολ ,μεταγραφές) μπορούν να οδηγήσουν οποιονδήποτε στην αλαζονεία. Οι μικρότεροι την πατάνε συνήθως, γιατί είναι βέβαιοι ότι το μέλλον τους ανήκει και συμπεριφέρονται ανάλογα. Εγώ προσωπικά δεν συμπεριφερόμουν ποτέ έτσι, γιατί αυτό σημαίνει παράλληλα ότι υποτιμάς τους άλλους αθλητές. Έχω δει παραδείγματα παιδιών που «ψωνίστηκαν» και πιστέψτε με δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου σε αυτήν την θέση».

Πολλοί λένε ότι η Θύελλα δεν χρειάζεται πολλές μεταγραφές για το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής; Η δική σου άποψη ποια είναι;

«Η αλήθεια είναι ότι είμαστε καλοί ποδοσφαιριστές όλοι και μπορούμε να ανταποκριθούμε στο νέο πρωτάθλημα. Το θέμα είναι ότι η ομάδα πρέπει να εξελίσσεται, να γίνεται πιο δυνατή και σίγουρα μπορεί να βοηθηθεί με κάποιες μεταγραφές. Η ομάδα θα ενισχυθεί, αν οι νέοι παίκτες σεβαστούν και διατηρήσουν το κλίμα που υπήρχε φέτος».

Θα ήθελες να παίξεις σε επαγγελματική ομάδα στην Ελλάδα ή να δοκιμάσεις τις δυνάμεις σου και στο εξωτερικό;

«Αν είχα να επιλέξω ανάμεσα στο ελληνικό και το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, θα επέλεγα το ευρωπαϊκό. Με την μεταγραφή σε μια ευρωπαϊκή ομάδα ξεκινάει η συλλογή εμπειριών. Όχι μόνο στον αθλητικό χώρο αλλά και στον πολιτισμικό. Ποιος δεν θα θελε να ανταγωνιστεί Γάλλους, Ισπανούς , Ιταλούς και να μάθει τον τρόπο παιχνιδιού τους…».

Στο πρωτάθλημα της Α’ Κατηγορίας ποια ομάδα σου άρεσε φέτος και ποιοι ποδοσφαιριστές;

«Πέραν από τη Θύελλα, η ομάδα που μου άρεσε ήταν το Πάτραι που πάλεψε κάθε ματς ακόμα και αν ήταν αδιάφορο βαθμολογικά. Επίσης, μου άρεσε η Πάτρα 2005 γιατί  απαρτίζεται από νέους παίκτες, παίζει ορθολογικό ποδόσφαιρο και όποτε βλέπω αυτήν την ομάδα θυμάμαι τον Ωλενιακό. Όσον αφορά τους παίκτες που μου άρεσαν, θα πω ονόματα: Μούτσα (Ατρόμητος), Σουρανής (Αχαϊκή), Κασπίρης (Αναγέννηση), Αβραμόπουλος (ΑΕ Πάτρα 2005) και φυσικά όλοι οι παίκτες της ομάδας μου».

Θα ήθελες να πεις και δύο λόγια για τη διοίκηση της Θύελλας; Φαντάζομαι μόνο καλά λόγια θα έχεις να πεις για την οικογένεια Θανόπουλου που είναι αιμοδότες της ιστορικής αυτής ομάδας…

«Η διοίκηση είναι πάνω απ’ όλη την ομάδα. Χωρίς τους δυο αυτούς προέδρους τίποτα δεν θα γινόταν πραγματικότητα. Είμαι εντυπωσιασμένος απ’ την αφοσίωση που είχε τόσο ο κ. Δημήτρης όσο και ο κ. Τάκης. Δεν θυμάμαι ματς στα οποία να μην βρίσκεται στο γήπεδο ένας τουλάχιστον από αυτούς. Είμαι εντυπωσιασμένος απ’ τα πράγματα που είναι διατεθειμένοι να κάνουν για την ομάδα αλλά και για το Αχαϊκό ποδόσφαιρο. Περιμένουμε να γίνουμε μάρτυρες αυτών».